More Minor Issues

Nu al de meest becommentarieerde fictiereeks van het jaar, en we zijn nog maar Maart. (Voorbarige) conclusie nummer 1: Vlaanderen is hier niet klaar voor, en zou eigenlijk beter stoppen met kijken en zichzelf pijnigen; maar ze blijven dit doen door (minder voorbarige) conclusie nummer 2: Jan Eelen, de regisseur van deze reeks, heeft ongelofelijk veel krediet.

Ik vind het geniaal.

En na de boutades, de duiding.

Toen ik hoorde over De Ronde was mijn spontane reactie: “oh boy, weer Vlaams drama. God behoedt het ons. En dan nog over wielrennen, I don’t give a rats ass”.

Tegenargument: “ja maar, alle Vlaamse topacteurs doen daar in mee” hielp niet veel moet ik zeggen. Pas op, ik waardeer die mensen hun werk, maar een acteur is voor mij top als hij (of zij .. jaja dollemina’s .. puur schrijfgemak) zijn (haar .. ga er nu mee stoppen) reputatie van zichzelf kan afwerpen. Dus meer sterren is niet per definitie beter, vaak in tegendeel helaas. Ik ben in het algemeen gene superfan van Vlaams drama: Witse, Flikken, Windkracht 10, .. ik vind die dingen vrij tot zeer slecht. Zeer persoonlijke mening, en ik bekijk niemand scheef die dat goed vindt. Des te beter zelfs, ik ben blijkbaar een minderheid. Maar de lat ligt laag, al toont De Ronde aan dat ze daar misschien eigenlijk net goed ligt.

Tegenargument: “tis van Jan Eelen”, en ik was verkocht. Veel krediet inderdaad (in de Gloria, het Eiland, ..). Jan Eelen, Jakke voor de vrienden waar ik spijtig nog niet bij hoor, is wel een beetje een golden woestijnvis boy. Offscreen vooral, maar toch ook weer voldoende visibel om er een zeker merk van te maken.

Hoge bomen vangen veel wind. Jan Eelen zijn bijna mythische reputatie heeft er ongetwijfeld voor gezorgd dat hij zijn ding mocht doen. En meer nog, dat het in prime time wordt uitgezonden. Ook langs de andere kant .. de kijkcijfers waren ook niet van de poes, en ik ben er van overtuigd dat veel mensen nu nog kijken omdat het van Jan Eelen is. Of breder, van woestijnvis. En iedereen zoekt naar de woesijnvis touch, de Eelen tragiek. Triest in zijn kern maar grappig in zijn beleving, omdat we ons collectief beter voelen maar toch voldoende elementen herkennen om er die ene collega met een beetje moeite in te kunnen herkennen. Dat heb je met uitgepuurde stereotiepen, die zijn grappig. En we staan er boven, want zelf zijn we zo niet.

Tragikomisch.

En daar wachten we op, in deze Ronde, massaal en met zijn allen. Maar we bedriegen onszelf, want het het gaat niet komen.

En die ronde van Vlaanderen komt ook niet op gang, daar moet je ook niet voor kijken. Of tenminste, die is niet belangrijk. We weten wie gaat winnen, toch? Waarom is iedereen dan zo gefixeerd op de koers? Dat die los zou breken. Eindelijk actie .. please .. dat horen we overal.

Maar ondertussen gebeurt de actie in your face, niet op de fiets. Tragikomisch inderdaad, maar op een andere manier. Op een eerlijkere manier, maar op een moeilijkere manier. Maar blijkbaar willen we dat niet, of verwachten we dat niet. Niet van de Jakke, da moet grappig zijn, en we moeten kunnen lachen, en de volgende dag op het werk alle grapjes herhalen en elkaar protput noemen. Casual, vrijblijvend en grappig.

Wel, Eelen bewijst dat hij meer is dan dat. Love it or hate it. Of het voor zijn reputatie en carrière het beste nieuws is weet ik niet, ik hoop dat hij er niet van wakker ligt.

De Ronde is een Vlaamse variant op het mozaïek of episode genre. Er zijn een aantal sublieme films volgens dit principe: Short Cuts van de helaas overleden Altman, en ook Magnolia van P.T. Anderson (was 27 toen hij die film maakte). Magnolia is 1 van mijn aller favorietste films. Zo sterk dat ik er zelfs mijn filmblog naar genoemd heb. Als je De Ronde toch niet zo goed vindt moet je die misschien eens proberen, want hij begint zeer leuk en het regent kikkers .. kan niet mis zijn he. Bovendien is het een film, 3 uur weliswaar, maar dat is sowieso toch iets gebalder dan een mini serie.

Een mozaïek verhaal is een collage van allerlei verschillende verhaaltjes die ergens met elkaar in aanraking komen en zo een groter geheel vormen. Zoals het leven eigenlijk. Op zichzelf staand, en aansluiten. Dat zien we in De Ronde natuurlijk ook. En het is het geheel van verhaaltjes, en het kluwen van lijnen door elkaar die ook een momentum beginnen zoeken, wat het net zo interessant maakt. Daar zit de actie. Niet in de koers, dat is maar een kapstok. Had evengoed een eurosongfestival of een eroticabeurs kunnen zijn.

Mijn gevoel dus: Vlaanderen is hier niet klaar voor. We krijgen te eenzijdig Vlaams drama op ons bord, waardoor het moeilijk is om iets atypisch te accepteren. Zeker als we bepaalde verwachtingen hebben naar regisseur en productiehuis, en dat creëert een spanningsveld.

Maar ik vind het allemaal prima. Beste werk van Eelen wat mij betreft. En die top acteurs, die hun eigen reputatie kunnen voorbij steken .. wel dat lukt vrij goed. Goede casting en coaching van de acteurs, in een goede regie. Wat mij betreft: meer van dat. Maar niet op zondag avond, en liefst geregisseerd onder een alias, want anders begint toch weer iedereen te zagen.