More Minor Issues

Mensen actief in marketing en advertising zullen de man wel kennen, of zijn naam in ieder geval. Nee, niet die van de sjocolat, wel hij die Censydiam mee heeft uitgewerkt (waar oa de VRT mee hervormd is geworden) en daarnaast algemeen gekend als strateeg, met uiteraard een zeer grote bagage wat betreft positionering. Een belangrijk mens dus, en zoals ieder belangrijk mens wordt zijn mening dan ook te pas, en waarschijnlijk ook te onpas gevraagd.

Vanmorgen was Callebaut te gast bij het Radio 1 programma de ochtend (zie de post en de audiofile hier). Aanleiding was het Kim Geybels schandaal, maar dan open getrokken naar prominenten in het algemeen die ineens op hun bakkes gaan. Fallen Angels noemde Radio 1 het.

Het grote probleem met zulke interviews is dat de geïnterviewde meestal de klok wel hoort luiden, maar niet weet waar de klepel hangt. Meestal krijg je dan een goede insteek, maar op een gegeven moment wordt er van het platgetreden pad gestapt, en wordt het duidelijk dat inzicht plaatsmaakt voor ego. De geïnterviewde wil niet afgaan, maar heeft duidelijk niet nagedacht over de vraag (wat niet wil zeggen dat hij/zij er geen deftig antwoord op zou kunnen formuleren, alleen niet op dat moment, top of mind). Niet willen afgaan wil meestal zeggen blijven praten, zo ad rem mogelijk, om maar niet het idee te geven dat je het antwoord nog niet hebt uitgemaakt. Want snel antwoorden wil zeggen dat je slim bent, toch?

Uiteraard niet. Ook slimme mensen moeten nadenken over een antwoord. Of misschien beter: slimme mensen denken wél na over een antwoord. De dingen waar je ad-rem op kan antwoorden zijn je domein, en natuurlijk hoe breder dat domein, over hoe meer onderwerpen je out of the blue iets zinnigs kan zeggen.

Soit lange inleiding om te concluderen dat

• Je toch maar weer het belang ziet van een goede voorbereiding bij een interview
• Als je het antwoord niet weet, je beter niets zegt, of wat bedenktijd vragen
• Er helaas zoveel slimme mensen worden opgevoerd, op radio, tv, magazines .. die domme dingen zeggen. Het straffe is: meestal lijken dat geen domme dingen, omdat ze in de kadans van het gesprek verscholen zitten, maar als je nadenkt over de woorden .. oh my.

Wat heeft dat met Jan Callebaut te maken? Wil ik insinueren dat hij één van die slimme dommerikken (of domme slimmerikken?) is? Wel, nee, integendeel. Ik kan zelf enorm genieten van een intelligent interview. Van het idee dat ik naar een slimme mens aan het luisteren ben. Van iemand die naar de vraag antwoord, to the point, en niet louter zichzelf zit te verkopen. Voor mij was het interview van vanochtend (los van het onderwerp op zich) intellectuele porno. Ik kan daar echt blij van worden, van te luisteren naar een mens die duidelijk slimmer is dan mezelf, maar zijn wijsheid zo weet te verpakken dat ik er veel van bijleer.

Beluister het interview. Meer van dat! Strategen, hier ligt de lat!

Jan Callebaut, voorlopig nog niet op twitter. En van websites maken heeft hij ook nog niet teveel kaas gegeten ;) Van nadenken duidelijk wel.